ترفندهایی برای کنترل و درمان قطعی بیش تعریقی

درمان بیش تعریقی

آیا شما هم از تعریق زیاد رنج می برید؟ آیا به دلیل تعریق زیاد نمی توانید لباس های رنگ روشن بپوشید؟ تا به حال برایتان پیش آمده است که به دلیل تعریق زیاد از قرار گرفتن در مکان های پر ازدحام دوری کنید؟

آیا تا به حال اطرافیانتان، مشکل تعریق زیادتان را به رویتان آورده اند؟

چه راهی برای درمان بیش تعریقی وجود دارد؟

آیا استفاده از دارو برای درمان بیش تعریقی مفید است؟ آیا آمپولی برای درمان عرق زیاد وجود دارد؟

در این مطلب قصد داریم به بررسی عوامل موثر در تعریق زیاد، و راه های درمان آن بپردازیم. همراه ما باشید.

مفهوم بیش تعریقی

بهتر است در قدم اول با تعریق و مفهوم بیش تعریقی آشنا شوید.

هیپرهیدروز یا بیش تعریقی، تحت عنوان تعریق بیش از حد فیزیولوژیک، که برای حفظ تعادل حرارتی لازم است، تعریف می شود.

این بیماری به شدت باعث ایجاد اختلال در فعالیتهای روزانه زندگی، روابط اجتماعی و فعالیتهای شغلی می گردد.

بیش تعریقی چیست

بیش تعریقی چیست

انواع بیش تعریقی

  • هیپرهیدروز به دو نوع اولیه با ایدیوپاتیک (با علت ناشناخته) و ثانویه تقسیم می شود.
  • در نوع ثانویه علل گوناگونی مطرح هستند.
  • این دو نوع سپس بر اساس تظاهرات بالینی هر کدام، به جنرالیزه و موضعی تقسیم می شوند.

هیپرهیدروز اولیه یا ایدیوپاتیک معمولا به شکل کانونی (فوکال) و محدود به:

  • زیر بغل
  • کف دست ها
  • كف پاها
  • صورت است.

نوع ثانویه می تواند موضعی یا فراگیر باشد و کل بدن را نیز تحت تأثیر قرار دهد. شیوع این بیماری ۸/۲٪ در میان جمعیت گزارش شده است.

این بیماران با اختلالات و مشکلات روحی روانی قابل توجهی درگیر هستند. راهکارهای درمانی شامل درمان های موضعی، خوراکی، جراحی و غیر جراحی است.

  • تأثير، مدت پایداری و عوارض جانبی درمان ها و همچنین هزینه ی آن ها متفاوت هستند.
  • شایع ترین شکل هیپرهیدروز ثانویه جنرالیزه است (که تمام بدن را درگیر می کند).

نوع ثانویه می تواند خود را به شکل فوکال نشان دهد. هیپرهیدروز ثانویه همانطور که از نامش پیداست، به علل گوناگونی ایجاد می شود.

این علل شامل بیماری های: داروها، پاسخ های فیزیولوژیک بیش از حد نرمال، نسبت به گرما در رطوبت یا ورزش می باشد.

انواع بیش تعریقی

انواع بیش تعریقی

علائم بیش تعریقی

علائم تعریق بیش از حد، معمولا در نوجوانی خود را نشان می دهند، ولی این علائم ممکن است در سنین پائین تر هم بروز کنند.

  • در یک مطالعه که بر روی بیماران تایوانی دچار هیپرهیدروز انجام شده است، ۷۵٪ بیماران در سنین کودکی بوده و بقیه در سن بلوغ بودند.
  • در مطالعه ای که روی ۱۵۰ هزار نفر در آمریکا انجام شده، سن متوسط هیپرهیدروز ۲۵ سال اعلام گردید.

سن متوسط هیپرهیدروز ناحیه زیر بغل ۱۹ سال و در مورد کف دست ۱۳ سال بود. در بعضی از بیماران تولید عرق می تواند به ۴۰ برابر میزان طبیعی آن که ۱ میلی لیتر بر متر مربع در دقیقه است برسد.

مناطق شایع تعریق زیاد

بیماران معمولا با تعریق زیاد در یک ناحیه اتونومیک (خودکار) یا بیشتر مثل زیر بغل، كف دست، کف پا و یا صورت مراجعه می کنند.

  • هیپرهیدروز کف دست به تنهایی یا همراه با سایر مناطق در ۲۵٪ بیماران گزارش شد.
  • هیپرهیدروز فقط در کف دست به تنهایی در ۱٪ موارد وجود داشت.
  • هیپرهیدروز کف پا به تنهایی یا همراه سایر نقاط ۳۰٪ موارد و ناحیه صورت ۱۰٪ موارد را تشکیل می داد.
  • چون تعریف مشخصی برای هیپرهیدروز وجود ندارد، برای تشخیص باید فعالیتهای روزانه بیمار را نیز در نظر داشت.
  • بر اساس مطالعات انجام شده در کانادا ۷۵٪ مردان و ۶۴٪ خانم های مبتلا مشکل خود را با متخصص مغز و اعصاب، در میان نگذاشته بودند.

عوارض بیش تعریقی

یک عامل ضروری در ارزیابی و بررسی بالینی بیماران این است که این مشکل روی کیفیت زندگی بیمار اثر گذار است.

  • مثل محدودیت در محیط کار، دیدار و ملاقات افراد دیگر، موقعیت های رومانتیک و نزدیک با دیگران.

هیپرهیدروز تأثیر عمیقی روی روابط اجتماعی و فعالیت های شغلی دارد. این مشکل در مواردی مثل دست دادن یا در آغوش گرفتن آزار دهنده است.

  • بیماران از ظاهر مرطوب لباس ها و بوی نامطبوع بدن خود احساس شرمساری می کنند.

هیپرهیدروز كف دست، اثر واضحی روی فعالیت های شغلی دارد. این بیماران در گرفتن وسایل، نوشتن یا رسم کردن مشکل دارند.

این حالت در افرادی که با کاغذ، وسایل فلزی با الکتریکی سر و کار دارند، باز دارنده و ناراحت کننده است.

عوارض تعریق زیاد

عوارض تعریق زیاد

تشخیص تعریق زیاد

شدید ترین شکل هیپرهیدروز از نوع فوکال اولیه (ایدیوپاتیک) است. با گرفتن تاریخچه دقیق بیمار می توان نوع اولیه را از نوع ثانویه افتراق دارد. به موارد زیر توجه کنید:

  • دو طرفه و نسبتا قرینه
  • اختلال در فعالیت روزانه
  • تکرار آن بصورت حداقل یک بار در هفته
  • سن بروز کمتر از ۲۵ سال
  • مثبت بودن سابقه خانوادگی
  • قطع تعریق در طول خواب

هیپرهیدروز همراه با علائمی مثل تب، تعریق شبانه، کاهش وزن، لنفادنوپاتی (بزرگ شدن غدد لنفاوی)، یا تپش قلب باید پزشک را به فکر علل ثانویه بیندازد.

بنابراین گرفتن تاریخچه ای از بیمار با تمرکز روی:

  • محل تعریق زیاد
  • طول مدت بروز علائم
  • ناتوانی های همراه، تاریخچه فامیلی
  • سن بروز و هر چیزی که باعث تعریق بیش از حد می شود.

متخصص مغز و اعصاب را جهت افتراف نوع اولیه و ثانویه راهنمایی می کند.

راه های درمان تعریق زیاد

درمان هیپرهیدروز را می توان به انواع؛ موضعی، خوراکی، جراحی و غیر جراحی تقسیم کرد.

هر کدام از درمان های فوق اندیکاسیون خود را دارد. این اندیکاسیون ها بر اساس تأثیر درمانی، طول مدت عمل، عوارض جانبی و هزینه درمان در نظر گرفته می شوند.

درمان هیپرهیدروز فردی است و بستگی به تظاهرات بالینی و انتظارات بیمار دارد.

  1. درمان موضعی

اگرچه بیش از ۹۰ ترکیب در دسترس هستند. کلراید آلومینیوم هگزاهیدرات مؤثرترین ماده موضعی است.

کلرید آلومینیم بصورت محلول ۲۵-۳۰ درصدی در آب با اتانول در دسترس می باشد. مکانسیم عمل این ماده، در واقع انسداد مکانیکی منافذ غدد عرقی اکرین است.

مصرف دراز مدت از کلرید آلومینیم سبب تغییرات بافت شناسی مثل آتروفی در سلول های مترشحه می شود.

پیش از استفاده؛ پوست خشک می شود تا از تحریک آن جلوگیری شود. این تحریک که ظاهرا عارضه جانبی اصلی در این ماده است و عارضه ای محدوده شونده است.

  • اندیکاسیون اصلی کلرید آلومینیم هیپرهیدروز فوکال در ناحیه زیر بغل است. این ماده تأثیر کوتاه مدتی در هیپرهیدروز كف دست دارد.

سایر محصولات و مواد موضعی شامل GlycopPyrrolate یک ماده آنتی کولینرژیک است که به شکل بالشتک های موضعی برای موارد خفیف در دسترس میباشد.

  1. درمان های سیستمیک

درمان های آنتی کولینرژیک سیستمیک در وهله اول؛ استفاده از مواد خوراکی هستند.

نگرانی اصلی در مورد این مواد این واقعیت است که؛ در دوزهایی که این مواد توانایی کاهش هیپرهیدروز را دارند، عوارض جانبی ای شامل؛ دهان خشک، تاری دید، یبوست، احتباس ادراری و تپش قلب نیز بروز می کنند که معمولا قابل تحمل نیستند Glycopyrrolate.

بطور کلی نقش اصلی درمان های خوراکی هنوز به خوبی روشن نشده است.

  1. Iontophoresis

این عمل بصورت تماس یک ماده یونیزه شده (معمولا: tap water از طریق پوست دست نخورده) بوسیله یک جریان الکتریکی تعریف می شود. جایگزین tap water؛ آنتی کونیرژیک ها مثل گلیکو پیرولات (glycopyrolate)  یا آتروپین سولفات است.

  • این روش درهیپرهیدروز كف دست ها و پاها کاربرد دارد.

به نظر می رسد مکانیسم عمل در این درمان؛ بلوکه کردن مجرای دیستال باشد. این روش چند نتیجه مثبت دارد.

مثلا: استفاده سیستمیک از داروها وجود ندارد و بیمار می تواند این درمان را خود در منزل انجام دهد.

Lontophoresis تأثیر درمانی بالای ۹۰٪ در کف دست و کف پا، پس از امتحان روش های متعدد دارد.

این درمان عموما خوب تحمل می شود. البته خطر بالقوه تحریک و خشکی خفیف؛ وجود دارد.

درمان تعریق زیاد

درمان تعریق زیاد

خلاصه کلام

بیش تعریقی یک بیماری شایع و آزار دهنده است. شیوع این بیماری حدود ۸/۲ درصد، در جمعیت ذکر شده است. تقریبا نیمی از بیماران از احساس افسردگی و عدم اعتماد به نفس شکایت دارند.

واقعیت این است که درمان مؤثر این بیماری، می تواند کیفیت زندگی بیمار را به میزان زیادی بهبود بخشد.

پاسخ

Call Now Button اینستاگرام