رابطه میگرن با اختلالات عصبی چیست؟

آیا تا به حال احساس کرده‌اید که درست در روزهای پر از دغدغه و اضطراب کاری، ناگهان یک درد کوبنده و فلج‌کننده در یک طرف سرتان جوانه می‌زند؟ یا برعکس، آیا ترس از شروع ناگهانی یک حمله میگرنی جدید در وسط یک مهمانی یا جلسه مهم، خودش باعث ایجاد دلی‌دلی، دلشوره‌ و اضطراب شدید در وجود شما شده است؟ اگر پاسخ شما به این سوالات مثبت است، باید بدانید که شما هرگز تنها نیستید. بر اساس پژوهش‌های نوین مغز و اعصاب، میگرن و اختلالات اضطرابی صرفاً دو بیماری مجزا نیستند که به طور تصادفی در یک فرد ظاهر شوند، بلکه آن‌ها مانند دو دوست دیرینه، رابطه‌ای دوطرفه، عمیق و تنگاتنگ با یکدیگر دارند. رابطه میگرن با اختلالات عصبی چیست؟ آیا میگرن و سایر بیماری‌های عصبی می‌توانند بر یکدیگر تأثیر بگذارند؟ برای پاسخ به این پرسش، ابتدا باید بدانیم میگرن چیست. میگرن یک اختلال شایع، مزمن و عصبی-عروقی است که معمولاً با سردردهای ضربان‌دار، حساسیت به نور و صدا و گاهی اختلال در عملکرد سیستم عصبی خودکار همراه می‌شود. این بیماری بخش قابل توجهی از انواع سردردها را تشکیل می‌دهد و می‌تواند کیفیت زندگی افراد را به طور چشمگیری تحت تأثیر قرار دهد.

حملات میگرنی در افراد مختلف الگوهای متفاوتی دارند؛ برخی افراد تنها چند بار در سال دچار حمله می‌شوند، در حالی که برخی دیگر ممکن است روزهای متعددی از هر ماه را با علائم میگرن سپری کنند و به دنبال راهکارهای مؤثر برای درمان میگرن باشند. مطالعات نشان داده‌اند که میگرن با برخی اختلالات عصبی مانند اضطراب، افسردگی، اختلالات خواب، صرع و حتی برخی مشکلات شناختی ارتباط دارد و در مواردی این بیماری‌ها می‌توانند شدت یا دفعات حملات میگرنی را افزایش دهند.

تشخیص دقیق علت سردردها و انتخاب بهترین روش درمان میگرن نیازمند بررسی تخصصی وضعیت سیستم عصبی است. در کلینیک مهربان، با بهره‌گیری از روش‌های نوین ارزیابی و درمان، تلاش می‌شود تا عوامل مؤثر بر بروز میگرن شناسایی شده و مناسب‌ترین برنامه درمانی برای هر فرد ارائه شود. در این مقاله جامع از سایت کلینیک نورومد مهربان، می‌خواهیم به زبانی کاملاً روان و علمی، پرده از راز ارتباط بیولوژیکی بین میگرن و اضطراب برداریم و موثرترین روش‌های درمانی ترکیبی را بررسی کنیم.

ارتباط بین میگرن و اضطراب

بررسی‌های علمی نشان می‌دهند که ارتباط بین میگرن و اضطراب یک رابطه دوطرفه و متقابل است که در اصطلاح پزشکی به آن «هم‌ابتلایی» یا کوموربیدیتی می‌گویند. مغز افراد مبتلا به میگرن به طور ژنتیکی نسبت به محرک‌های محیطی و درونی بسیار حساس است و اضطراب به عنوان یک عامل فشار روانی مزمن، این حساسیت را به اوج خود می‌رساند. زمانی که شما دچار اضطراب می‌شوید، سیستم عصبی سمپاتیک فعال شده و سیلابی از هورمون‌های استرس مانند کورتیزول و آدرنالین را در بدن آزاد می‌کند؛ این هورمون‌ها مستقیماً بر عروق خونی مغز تاثیر گذاشته و با ایجاد فرآیندهای التهابی در اطراف عصب سه‌قلو (عصب اصلی مسئول دردهای میگرنی)، فتیله یک حمله دردناک را روشن می‌کنند. از سوی دیگر، تجربه مداوم درد شدید و غیرقابل‌پیش‌بینی میگرن، خود به یک منبع بزرگ برای تولید اضطراب آینده تبدیل می‌شود.

چرا افراد مبتلا به میگرن بیشتر در معرض اختلالات اضطرابی هستند؟

زندگی با بیماری میگرن به معنای زندگی در قلمرو عدم قطعیت و ناپایداری است، زیرا فرد هرگز به طور دقیق نمی‌داند که حمله بعدی چه زمانی، کجا و با چه شدتی به سراغش خواهد آمد. این پیش‌بینی‌ناپذیری مداوم، نوعی «اضطراب انتظار» شدید در روان فرد ایجاد می‌کند که در آن بیمار مدام در حال اسکن کردن محیط برای یافتن محرک‌های احتمالی مانند نور تند، صدای بلند یا بوی خاص است. این حالت گوش‌به‌زنگی دائمی و ترس از ناتوان شدن در برابر درد، سیستم ایمنی و عصبی را فرسوده کرده و به مرور زمان زمینه را برای ابتلا به اختلال اضطراب فراگیر (GAD) یا اختلال پانیک فراهم می‌سازد که کیفیت زندگی فرد را به شدت کاهش می‌دهد.

علائم مشترک فیزیکی و روانی در هم‌ابتلایی میگرن و اضطراب

هنگامی که این دو اختلال به طور هم‌زمان در بدن یک فرد فعال می‌شوند، یک هم‌پوشانی شدید در نشانه‌های بالینی آن‌ها به وجود می‌آید که تشخیص و مدیریت بیماری را پیچیده‌تر می‌کند.

نشانه‌های جسمانی ناشی از تحریک هم‌زمان سیستم عصبی

پاسخ فیزیکی بدن به ترکیب درد و استرس شامل انقباض شدید عضلات شانه و گردن، لرزش دست‌ها، تپش قلب، تنگی نفس، عرق سرد و احساس فشار در قفسه سینه است. این تغییرات فیزیولوژیک که از سیستم اضطرابی منشأ می‌گیرند، با گشاد کردن عروق مننژ مغز، مستقیماً شدت، فرکانس و مدت زمان پالس‌های درد میگرن را افزایش داده و تحمل شرایط را برای بیمار به شکل طاقت‌فرسایی دشوار می‌کنند.

نشانه‌های خلقی و اختلالات شناختی در طول حملات

از نظر روانی و شناختی، بیمار در این وضعیت دچار کاهش شدید آستانه تحمل، تحریک‌پذیری عصبی مفرط، ناتوانی عمیق در تمرکز بر کارهای ساده، ترس از دیوانه شدن یا از دست دادن کنترل و احساس درماندگی شدید می‌شود. این طوفان فکری منفی نه تنها توانایی حل مسئله و مدیریت بحران را از فرد سلب می‌کند، بلکه او را به سمت انزوای اجتماعی کامل و دوری از فعالیت‌های لذت‌بخش روزمره سوق می‌دهد.

نمای کلی چرخه معیوب میگرن و اضطراب و تاثیر آن بر مغز

برای درک بهتر نحوه تاثیرگذاری این دو اختلال بر یکدیگر، جدول زیر فرآیند شکل‌گیری این چرخه مخرب و راهکار متناظر با هر مرحله را به تصویر می‌کشد:

مرحله چرخه روانی-عصبی	فرآیند بیولوژیکی و حسی در مغز	راهکار درمانی و پیشگیرانه کلیدی
۱. بروز اضطراب مزمن	ترشح کورتیزول و ایجاد تنش عضلانی در گردن	تکنیک‌های تنفس عمیق و ریلکسیشن عضلانی
۲. تحریک عصب سه‌قلو	گشاد شدن رگ‌های خونی و شروع فرآیند التهاب	مصرف به موقع داروهای سقط‌کننده حمله میگرن
۳. تجربه درد شدید میگرن	حساسیت مفرط به نور، صدا و ایجاد حالت تهوع	استراحت در اتاق تاریک، ساکت و خنک
۴. ایجاد ترس از حمله بعدی	شکل‌گیری اضطراب انتظار و گوش‌به‌زنگی دائمی	درمان شناختی رفتاری (CBT) برای مدیریت افکار

نقش ناقل‌های عصبی (سروتونین) در پیوند درد و استرس

یکی از کلیدی‌ترین حلقه‌های مفقوده در درک ارتباط بیولوژیکی بین میگرن و اضطراب، ماده شیمیایی «سروتونین» است که به عنوان هورمون شادی و تنظیم‌کننده خلق‌وخو و درد در مغز شناخته می‌شود. در هر دو اختلال میگرن و اضطراب، نوسانات شدید و کاهش سطح سروتونین در اتمسفر مغز مشاهده می‌شود؛ وقتی سطح این ناقل عصبی به ناگهان افت می‌کند، از یک سو آستانه درد سیستم عصبی به شدت پایین می‌آید و رگ‌های مغزی ملتهب می‌شوند (محرک میگرن) و از سوی دیگر، مسیرهای کنترلی مهار عواطف در سیستم لیمبیک دچار اختلال شده و موجی از دغدغه‌های اضطرابی روان فرد را در بر می‌گیرد که این اشتراک بیوشیمیایی، تاییدکننده ریشه واحد این دو بیماری است.

عوارض ناشی از عدم درمان هم‌زمان میگرن و اضطراب

نادیده گرفتن هر یک از این دو ضلع مثلث سلامتی و تمرکز صرف بر درمان یکی از آن‌ها، فرآیند بهبودی را با شکست مواجه می‌سازد. اگر اضطراب بیمار درمان نشود، به عنوان یک سوخت دائمی برای روشن نگه داشتن تنش‌های عصبی عمل کرده و میگرن اپیزودیک (دوره ای) را به سرعت به میگرن مزمن (بیش از ۱۵ روز سردرد در ماه) تبدیل می‌کند که مقاومت بالایی به داروهای مسکن معمولی دارد. همچنین این وضعیت فرد را در خطر ابتلا به «سردرد ناشی از سوءمصرف دارو» قرار می‌دهد، زیرا بیمار برای مهار اضطراب ناشی از شروع درد، به طور بی‌رویه اقدام به مصرف قرص‌های مسکن می‌کند که خود عامل تشدید سردردها است.

موثرترین روش‌های درمانی ترکیبی برای غلبه بر میگرن و اضطراب

پزشکان و روان‌شناسان مدرن امروزه به این نتیجه رسیده‌اند که برای شکستن این چرخه معیوب، باید پروتکل‌های درمانی جامعی طراحی شوند که به طور هم‌زمان اعصاب و روان بیمار را هدف قرار دهند.

• درمان شناختی رفتاری (CBT): این متد روان‌درمانی به بیمار آموزش می‌دهد تا افکار فاجعه‌بار خود را درباره درد شناسایی کرده و با کنترل اضطراب انتظار، پاسخ مغز به استرس را بازنویسی کند.
• دارودرمانی هوشمند و چندمنظوره: تجویز برخی داروهای ضد افسردگی خاص (مانند SSRIs یا SNRIs) تحت نظر متخصص، بسیار هوشمندانه است؛ زیرا این داروها با تنظیم سطح سروتونین، هم‌زمان اضطراب را مهار کرده و از بروز حملات میگرن پیشگیری می‌کنند.
• تکنیک‌های نوین بیوفیدبک و نوروفیدبک: این ابزارهای پیشرفته عصب‌شناختی با مانیتور کردن فرکانس امواج مغزی و تنش عضلانی، به بیمار یاد می‌دهند تا به صورت ارادی ضربان قلب و پاسخ‌های فیزیکی خود را در مواجهه با استرس آرام کند.
• اصلاح سبک زندگی و ورزش‌های ملایم: انجام ورزش‌های هوازی منظم مانند شنا یا پیاده‌روی سریع، باعث ترشح طبیعی اندورفین (مسکن طبیعی بدن) شده و خواب باکیفیت و منظم را که دشمن اصلی میگرن و اضطراب است، تضمین می‌نماید.

چطور وسواس می‌تواند باعث تشدید میگرن شود؟

وسواس فکری–عملی یا OCD یک اختلال شایع است که در آن فرد به صورت افراطی درگیر افکار و هیجاناتی می‌شود که تکانه‌هایی آزاردهنده و اضطراب آور هستند. اختلال وسواس فکری–عملی با میگرن مزمن مرتبط است و بر نحوه‌ی پاسخ دهی بیماران به درمان در طول زمان اثرگذار است، مخصوصا در افرادی که با شدت زیادی از وسواس رنج می‌برند و دوره‌های عود وسواس آن‌ها کوتاه‌تر است.

افکار وسواسی و اضطرابی در مورد سردردها که «سردرد هراسی» نامیده می‌شود، گاهی اثر منفی‌تری از خود سردرد بر زندگی فرد دارد. نکته‌ی قابل توجه این است که بیماری‌های روانی در میان سایر عوامل به عنوان یک مولفه مستقل شناخته می‌شوند و می‌توانند اصلاح شوند و درمان آن‌ها در پیشرفت به سمت میگرن مزمن و تمایل به استفاده بیش از حد داروهای با دوز بالا نقش دارند.

آیا افسردگی می‌تواند باعث عود کردن میگرن شود؟

اختلال افسردگی اساسی یا افسردگی ماژور یکی از گسترده‌ترین اختلالات روانی است و می‌تواند باعث شود فرد از فعالیت‌های روزمره خود باز بماند. این اختلال معمولا با علائمی مانند غم و اندوه بیش از حد و طولانی مدت، عدم لذت بردن از فعالیت‌هایی که قبلا لذت بخش بوده‌اند، کاهش وزن چشمگیر، اختلالات خواب، ناامیدی و حتی افکار خودکشی دیده می‌شود. افسردگی و میگرن دارای نقص‌های پاتوفیزیولوژی مشترکی هستند و همین عامل باعث می‌شود این دو اختلال در بسیاری از بیماران همزمان دیده شوند و رابطه میگرن با اختلالات عصبی را اثبات کند.

نکات مشترک:

• میگرن، مانند افسردگی، سطح سروتونین خون را تغییر می‌دهد. سطح سروتونین در طول حمله‌ی میگرن افزایش می‌یابد و بعد از اتمام سردرد کاهش پیدا می‌کند.
• در هر دو بیماری، تغییرات در محور هیپوتالاموس–هیپوفیز دیده می‌شود.
• افراد چاق مبتلا به میگرن مزمن و افسردگی سیتوکین‌های خون بالاتری دارند و این موضوع ارتباط بین این دو وضعیت را تقویت می‌کند.

🤕اگر می‌خواهید بدانید که چه محرک‌هایی باعث بروز و آغاز حملات سردرد می‌شود، مقاله میگرن چیست را مطالعه نمایید‼️

چرا افراد مبتلا به اختلال دوقطبی بیشتر در معرض میگرن هستند؟

اختلال دوقطبی در واقع یک اختلال روانی است که با نوسانات شدید در خلق‌ و خو مشخص می‌شود. افراد مبتلا به این اختلال دوره‌هایی از خلق پایین، افکار منفی مداوم، نشخوار فکری و بی انگیزگی را تجربه می‌کنند و در مقابل دوره‌هایی از سرخوشی افراطی، بلندپروازی‌های غیر معقولانه، تصمیمات اغلب آسیب زا و بی‌قراری و برانگیختگی هیجانی را تجربه می‌کنند.

تحقیقات نشان می‌دهند سروتونین و دوپامین در هر دو بیماری نقش دارند. طبق مقالات، بیماران میگرنی و دوقطبی ممکن است به دلیل تغییرات کانال کلسیم و سدیم به داروهای ضد تشنج مانند والپروات سدیم پاسخ دهند که همین نشانه ای از رابطه میگرن با اختلالات عصبی است که شناخت آن‌ها به درمان میگرن عصبی و دیگر بیماری‌های روحی کمک شایانی خواهد کرد.

برای دریافت مشاوره تخصصی فرم زیر را پر کنید تا در اسرع وقت با شما تماس گرفته شود.

میگرن و صرع در بسیاری از بیماران همزمان است

صرع از جمله اختلالاتی محسوب می‌شود که شیوع نسبتا بالایی در جوامع دارد و گاهی به علت حملات تشنج منجر به اختلال در هوشیاری فرد می‌شود. صرع یکی از بیماری‌های مرتبط با مغز و اعصاب است و یکی از مشخصه‌های اصلی آن وجود حملات تشنج است. ارتباط بین صرع و میگرن در بسیاری از مطالعات تایید شده و نشان می‌دهد که این دو اختلال می‌توانند در یک فرد همزمان دیده شوند یا احتمال بروز یکی در حضور دیگری افزایش یابد.

مهمترین یافته‌های مرتبط با این موضوع عبارت‌اند از:

• فراوانی صرع در بین افراد مبتلا به میگرن بیشتر از جمعیت عمومی است.
• شیوع میگرن در بیماران مبتلا به صرع نیز بیشتر از میزان گزارش‌شده در افراد بدون صرع است.
• در یک تحقیق گسترده روی بیش از 5000 آزمودنی، شیوع بیشتر سردرد بین افراد مبتلا به صرع گزارش شد.
• حدود 43 درصد از کودکان مبتلا به صرع میگرن را تجربه می‌کنند.
• در تقریبا 13 درصد از کودکان و نوجوانان مبتلا به سردرد، ناهنجاری‌های بین تشنجی EEG گزارش شده است.

طبق مطالعات انجام گرفته، زنان و مردان به یک نسبت به اختلال صرع دچار می‌شوند؛ در حالی که در بیماری میگرن، در جمعیت بزرگسال، زنان درصد ابتلای بیشتری نسبت به مردان دارند، اما قبل از بلوغ شانس ابتلا در هر دو جنس یکسان است و از نشانه های رابطه میگرن با اختلالات عصبی بشمار می‌رود.

اختلالات خواب چگونه باعث افزایش حملات میگرنی می‌شوند؟

انواع اختلال خواب اغلب با شکایت از کمیت یا کیفیت خواب همراه هستند. برخی افراد در به خواب رفتن مشکل دارند و برخی دیگر در تداوم خواب؛ به این معنا که ممکن است در طول شب چند بار بیدار شوند. اکثر افرادی که از این مشکلات رنج می‌برند، هنگام بیدار شدن احساس نشاط و شادابی ندارند و خستگی شب قبل همچنان همراه آن‌هاست. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که میان میگرن و مشکلات خواب همبستگی قابل توجهی وجود دارد و خواب ناکافی یا خواب بی‌کیفیت می‌تواند تعداد حملات میگرنی را افزایش دهد.

نکات اصلی این ارتباط عبارت‌اند از:

• پژوهش‌ها همبستگی زیادی میان میگرن و اختلال خواب نشان می‌دهد.
• برخی از افراد مبتلا به میگرن، حملات میگرنی را با شروع خواب تجربه می‌کنند.
• پژوهشگران مشکلات خواب را یکی از عوامل خطر میگرن مزمن دانسته‌اند.
• همبستگی قابل توجهی بین کاهش طول خواب، یعنی کمتر از ۶ ساعت در روز، و افزایش دفعات حملات سردرد وجود دارد.
• بیماران مبتلا به میگرن اغلب با کاهش کیفیت خواب یا کم‌خوابی مواجه هستند.

شواهد نوروفیزیولوژیکی نشان می‌دهند که وقوع یک دوره میگرن ممکن است تحت تأثیر محرومیت نسبی از خواب و به دنبال آن تغییر در سیستم نوروبیولوژیکی فرد باشد.

🩺اگر حملات میگرن شما باعث بروز یا تشدید دیگر بیماری‌ها و اختلالات عصبی می‌شود و روزهای خسته کننده‌ای را پشت سر می‌گذارید، همین حالا با بهترین متخصص درمان میگرن در تهران تماس بگیرید👇🏼
☎️۰۹۳۷۳۵۳۳۹۹۲📞

آپنه خواب چه ارتباطی با میگرن دارد؟

آپنه‌ی خواب یا وقفه‌ی تنفسی در خواب یکی از اختلالات شایع خواب است که در آن تنفس فرد برای مدت کوتاهی توقف پیدا می‌کند یا کاهش می‌یابد. در یک بررسی، میزان میگرن در افراد مبتلا به آپنه‌ی خواب به طور قابل توجهی بیشتر از افراد گروه کنترل بود. میزان بروز سردرد اولیه در سندرم آپنه‌ی خواب انسدادی از 11 تا 25 درصد متغیر است و حداکثر میزان آن بیش از 40 درصد است که طبق این توضیحات رابطه میگرن با اختلالات عصبی اثبات خواهد شد.

چرا سندرم پای بی‌قرار با میگرن همراه است؟

سندرم پای بی‌قرار (RLS)، یک اختلال عصبی محسوب می‌شود که اغلب با احساس ناخوشایند در پاها و تمایل به حرکت دادن آن‌ها همراه است. این احساس به ویژه در هنگام شب افزایش یافته و تکان دادن پاها منجر به تسکین موقت این احساس ناخوشایند می‌شود.

مطالعات متعدد انجام‌شده در هر دو محیط بالینی و بر اساس جمعیت، ارتباط بین میگرن و سندرم پای بی‌قرار را نشان داده‌اند. این ارتباط حتی پس از کنترل سن، جنس، افسردگی، اضطراب و کیفیت خواب نیز تایید شد. بین فراوانی حملات میگرنی و شیوع RLS رابطه‌ی مثبتی وجود دارد. علاوه بر این میگرن همراه با اورا ارتباط بیشتری با سندرم پای بی‌قرار نشان می‌دهد.

روش‌های نوین برای درمان وقتی داروها کافی نیستند

در این مقاله تلاش شده است از به روزترین تحقیقات مرتبط با میگرن و همبودی‌های آن استفاده شود تا دید گسترده‌تر و جامع‌تری نسبت به این بیماری و ابعاد مختلف آن ارائه گردد. همانطور که می‌دانید، حملات میگرنی ممکن است گاهی آنقدر آزاردهنده شوند که در رسیدگی به فعالیت‌های روزانه افراد اختلال ایجاد کنند. به همین دلیل، در کنار درمان‌های دارویی، روش‌های نوین و غیرتهاجمی نیز مورد توجه قرار گرفته‌اند که می‌توانند به بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک کنند. ما در مجموعه‌ی مهر گلاب علاوه بر دارو درمانی و درمان میگرن با بوتاکس، از درمان‌های غیر دارویی نظیر نوروتراپی و rTMS نیز بهره‌مند می‌شویم.

 

بیشتر بخوانید: آیا درمان میگرن با بوتاکس قطعی و همیشگی است؟

جمع‌بندی

میگرن تنها یک سردرد ساده نیست، بلکه یک اختلال عصبی–عروقی پیچیده است که می‌تواند با مجموعه‌ای از مشکلات عصبی، روانی و اختلالات خواب همراه شود. عواملی مانند افسردگی، اضطراب، وسواس، صرع، اختلالات خواب، آپنه خواب و سندرم پای بی‌قرار می‌توانند شدت حملات میگرنی را افزایش دهند یا باعث تکرار بیشتر آن شوند. شناخت این ارتباطات به پزشکان کمک می‌کند درمان هدفمندتری ارائه دهند و به بیماران نیز کمک می‌کند علت تشدید سردردهای خود را بهتر بشناسند. در کنار درمان‌های دارویی و روش‌هایی مانند بوتاکس میگرن، استفاده از روش‌های نوین و ایمن مانند نوروتراپی و تحریک مغناطیسی مغز (rTMS) می‌تواند برای بیمارانی که به دارو پاسخ کافی نمی‌دهند بسیار موثر باشد.

کلید اصلی موفقیت در این مسیر، پذیرش پیوند میان جسم و روان و اقدام برای درمان هم‌زمان و یکپارچه هر دو اختلال زیر نظر متخصصان باتجربه است. اگر شما نیز در دام این چرخه درد و استرس گرفتار شده‌اید، پزشکان و روان‌شناسان مجرب در کلینیک نورومد مهربان با درک عمیق این ارتباط بیولوژیکی، آماده‌اند تا با ارائه برنامه‌های درمانی نوین، شخصی‌سازی‌شده و جامع، شما را برای همیشه از اسارت این دو عارضه آزاردهنده رها سازند.

 

❓سوالات متداول درباره رابطه میگرن با اختلالات عصبی

میگرن عصبی چیست و چه تفاوتی با سردردهای معمولی دارد؟

میگرن عصبی نوعی اختلال عصبی است که با سردردهای شدید و علائمی مانند تهوع، حساسیت به نور و صدا همراه می‌شود.

علائم میگرن عصبی چیست؟

علائم میگرن عصبی می‌تواند شامل سردرد ضربان‌دار، تاری دید، تهوع، استفراغ و حساسیت شدید به نور و صدا باشد.

آیا مصرف قرص‌های ضد اضطراب می‌تواند به طور مستقیم سردرد میگرنی را هم تسکین دهد؟

برخی داروهای ضد اضطراب با آرام کردن سیستم عصبی و کاهش انقباضات عضلانی، به طور غیرمسقیم از شدت حمله میگرن می‌کاهند، اما مسکن تخصصی میگرن محسوب نمی‌شوند.